Bedankt allemaal!

Ongelofelijk wat een impact zo'n evenement op je leven heeft. Allereerst blijkt het achteraf zo'n emotioneel zware ervaring, dat je een week later nog een brok in je keel krijgt als je er maar iets aan denkt. Verder ben ik natuurlijk heel erg blij met alle reacties en donaties, wat een hoeveelheid mailtjes, ongelofelijk zeg. Achteraf gezien natuurlijk niet zo raar, want iedereen heeft wel met deze ziekte te maken op de een of andere manier. Er zijn al mensen die volgend jaar ook mee gaan doen, dus als je zin hebt, ik weet een goed hotel en kan je helpen met de voorbereidingen! Je hoeft alleen maar te trainen, voedingsadvies, materiaaladvies etc is zo geregeld en team zo samengesteld! Een team moet 10.000 euro meebrengen, een individueel renner 2.500 euro, dus je hebt wat keuzes en met een team kun je natuurlijk heel goed zoveel geld bijeen halen! Ik ben al bezig om de sportschool zo gek te krijgen om ook een afvaardiging te sturen en dan met een spinningmarathon of iets dergelijks genoeg geld op te halen om mee te kunnen doen en zo ook wat te kunnen betekenen voor al deze mensen en hun omgeving. Het geld van dit jaar komt met het KWF ten goede aan een leerstoel voor onderzoek naar leven met kanker, lees er meer over op www.opgevenisgeenoptie.nl Een heel bijzonder doel, want niet alleen de patiënt, maar ook de omgeving lijdt onder deze ziekte. Denk aan kinderen die hun vader van onkwetsbare man zien afglijden naar doodziek hoopje ellende, ook zij hebben hulp nodig blijkt steeds duidelijker. Afijn, het hele evenement heeft dus indruk op me gemaakt en op vele mensen.

Iedereen nogmaals bedankt voor de steun!

Zes keer..

Om half vier ging de wekker, voor dag en dauw nog even eten wat je kunt, dus daar ging ik weer met frisse tegenzin aan mijn cake. Had al wat op de dag ervoor.. Met een tas vol kleren, eten en drinken kwamen we aan de start in het donker waar we de 1400 andere deelnemers al bedrijvig heen en weer zagen lopen en fietsen. Om kwart voor zes gingen we gezamelijk van start, met Bibian voorop de berg bedwingen voor het goede doel. Om een klein idee te geven: 9 uur klimmen, meer dan 6.000!!! hoogtemeters, 75 km bergop en 75 km afdalen (topsnelheid afdalen 80 kmh), 16 bidons sportdrank, 10 zakjes energie gelei, 10 sportrepen, 12 bananen, soms boven 30 graden Celcius, 21 bochten per keer.. Ik kan er uren over typen en het gevoel nog niet vastleggen, beelden vertellen meer..

De laatste dag ervoor..

Na een stevig ontbijt en een stralend zonnetje terwijl ik naar buiten loop, begint het toch zachtjes te kriebelen. Morgen is de grote dag en vandaag gaan we rusten, eten en nog eens eten. Morgen wordt het heel warm en dus zwaar, hitte is een grote fietsvijand tenslotte en met 15 uur zweten heb je dan ook veel vocht en mineralen nodig.

Gisteren in het kort..

Volg me live donderdag!

Morgen is vanaf 05.00 uur alles live te volgen op live.opgevenisgeenoptie.nl

Nu druk aan het eten, alvast voor morgen, al zit ik al vol....

Mannen die tandjes wisselen..

Met nog slechts een paar dagen te gaan voordat het evenement begint, zijn de meeste mensen toch stiekem even het eerste stukje Alpe d'Huez opgefietst en dit blijkt toch wel aardig pittig. Het gevolg hiervan is dat de twee fietsenwinkels in het dorp de vloer vol hebben met voornamelijk dringende mannen met hele dure racefietsen, die wat tandjes willen wisselen voor de zekerheid. Het is niet nodig zeggen ze, maar stel je voor dat je onverhoopt echt moe wordt, dan is het fijn om nog een tandje extra te hebben hoor je dan.. Natuurlijk hebben we het hier over tandwielen, verzet in jargon genoemd en de verhouding tussen de tandjes voor en achter (volgt u het nog?) bepaalt hoe makkelijk je de berg op komt. Hoe minder tandjes voor, hoe makkelijker. Hoe meer tandjes achter, hoe makkelijker. Nu heb ik geleerd dat ik een "roze verzetje" heb, mijn Cube mountainbike heeft namelijk nu eenmaal 32 tandjes achter, dat is dus heel wat anders dan een racefiets met maximaal 27 tandjes achter en eigelijk dus te simpel. Mijn bescheiden 186 pondjes moeten toch naar boven en mijn racefiets avontuur een paar weken geleden heeft me lekker doen besluiten om toch gewoon een vertrouwde mountainbike te rijden.

Dan maar een roze verzetje, ik hoef in ieder geval mijn tandjes niet meer te wisselen en spaar mijn testosteron wel voor donderdag, dan zal ik het hard genoeg nodig hebben!