Met een centimeter of twintig verse sneeuw voor de deur, geen uitzicht en op de website gemeten windsnelheden van ongeveer acht beaufort was het niet mogelijk een NK parallel reuzenslalom te organiseren. Terwijl we gisteren in het zonnetje nog getraind hadden, de racepakken aan vanwege de hitte, was het vandaag andere koek. Chillfactor (gevoelstemperatuur als combinatie van werkelijke temperatuur met de afkoeling van de wind) was ongeveer min dertig en geloof me, dat was niet overdreven toen we bovenkwamen. Omdat we 's-ochtends al wisten dat het niet door kon gaan, zijn we lekker met poederuitrusting naar bovengegaan en hebben tussen de wolken door heerlijk offpiste kunnen scheuren. Een grote speeltuin daar, samen met al je snowboard vrienden uit het Nederlandse circuitje en alleen maar grijnzende gezichten om je heen. Voor het evenement is het jammer, maar desalnietemin hebben we allemaal toch een geweldige dag gehad. Althans, Frank Germann, onze coach, was de aangewezen persoon om de boardercross voor morgen te shapen en staat nu nog boven op de berg te scheppen. Ons medeleven gaat naar hem uit en we hopen dat het morgen door kan gaan..
Na een heel seizoen trainen op de reuzenslalom was het afgelopen week weer tijd voor ouderwets knallen op korte planken! Na de parallelslalom in Imst, een Europacup, als warmingup al achter de kiezen, was het gisteren tijd voor het Nederlans Kampioenschap hier in Laax. Het sneeuwde, zicht was slecht en er stond een windje waar de gemiddelde kiter om zit te springen, kortom perfecte omstandigheden om eens tien runs te rijden tot en met de finale. In de halve finale had ik nog een kleine stuiter voor de finishlijn en met het bloed op mijn knieën en een onderrug in de kreukels wist ik de finale nog tot een goed einde te brengen. Dutchsnow bedankt voor de leuke film en Fotograferen.net voor de foto's!
Midden in Laax, aan de voet van twee gondels en een supermooi gebied voor de deur. Slapen in het ROcks Resort, een van de mooiste designhotels in Zwitserland en zeer goed betaalbaar, is echt een aanrader dus! We hebben niet heel vaak wedstrijden in zulke beroemde gebieden en helemaal top dat het ook nog eens een gave Sunweb locatie is.
Morgen hebben we de parallel slalom en de trainingen vandaag waren heerlijk. Blue sky zonnetje met een strakke harde en grippige piste, top dus. Morgen sneeuw voorspeld en -10 graden, aanpoten dus en moeilijk waxen, maar we zien het wel.
In Laax vinden komende week weer de Nederlandse Kampioenschappen plaats, waar het Sunweb Snowboard Team natuurlijk de titels komt verdedigen! Komende zaterdag en zondag nog twee Eruopacups op de weg naar Zwitserland, in Imst Oostenrijk, flink gas geven!
Allemaal de DEEP kopen in de winkel! Er staat een heel tof interview in van mij, Bell & Britt en Bibian! Het had net zo goed de Sunweb Snowboard Team Issue kunnen heten en bedankt Rutger Geerling (fotograferen.net) en Dennis Spaan (Pro Shots) voor de waanzinnig gave beelden van ons allemaal!
Terwijl Nicolien met een superstrakke tweede plaats en een leiderspostie in de worldcupstandings uit Nendaz naar Canada vertrekt, ben ik gisteren met een 54ste plaats naar huis gegaan, niet het resultaat waar ik op gehoopt had dus.. Startend voor de race van mijn leven, zonder zenuwen en helemaal klaar om te rammen, vloog ik knijterhard door de eerste tien gates heen en gaf mijn tegenstander zwaar het nakijken. Vanaf de helft ongeveer begon het mis te gaan, een paar stuiters en gaten in de course en wat anders uitgesleten lijnen, maakte het mij te moeilijk om de risicovolle lijn vol te houden en met drie grote fouten verloor ik veel teveel tijd om nog maar in de buurt van een tweede kans te komen. Positief aan de race was dat ik eindelijk een keer heb laten zien wat ik kan (welliswaar alleen boven..) en verderop in de race een aardig showtje bijna-onmogelijke-bochten-redden heb gegeven aan de Nederlanders die ons langs de slalom stonden aan te moedigen. Morgen komt de nieuwe lijst uit en wordt het de balans opmaken voor de rest van het seizoen, eens kijken wat er nu moet gebeuren.
Over een paar uur sta ik aan de start van een van de belangrijkste races in mijn carriere. Alles is voorbereid, er ligt een vers laagje sneeuw en zometeen eerst een goed ontbijt. Heb al rek en stretch gedaan en ben nu alles aan het inpakken: helm, brillen, beenkappen, drinken, eten, iPod, liftpas, handschoenen, wanten, startnummer, extra warme kleding, accuboormachine en waxspullen. Let's rock and roll!
Donderdag 14 januari, Europacup in Nendaz, Zwitserland. Met het ontbijt vers achter de kiezen, we hadden zelfs hagelslag in dit hotel!!, gingen we in het donker de lift in. Beneden de lichtjes van Sion, een stad in het dal, en daaromheen de reusachtige bergtoppen aan de overkant, die langzaam oplichtend in een oranje gloed de eerste zonnestralen weerkaatsten.
De wedstrijdpiste was in perfecte staat en met ongeveer 28 gates een mooie lange run. Een startheuvel met worldcup startpoortjes, vervolgens een paar extreem scherpe bochten, dan accelereren het vlakkere deel in, een pitch (steil stukje) en weer een steeds steiler aflopende helling naar de finish met aan het eind flink wat ijzige bochten. Kortom, een uitdagende reuzenslalom. Met startnummer 82 van de heren en inmiddels niet meer de beste course omstandigheden kon ik me in de middenmoot rijden. Onderweg wat foutjes gemaakt, maar een lekkere race en het sterkste deelnemersveld van het seizoen. Zondag worldcup met minder deelnemers en betere piste, dus een mooie gelegenheid om eens het beste resultaat van het seizoen neer te zetten!
Met morgen de Europacup op de planning en zondag de worldcup, is het een spannende week. Wat de spelen betreft sta ik er nog niet al te best voor. De eisen om mee te mogen doen zijn twee maal top zestien of een maal top acht op een worldcup en dat heb ik bij lange na nog niet gehaald. Het hele seizoen ben ik aan het zoeken naar de juiste wedstrijdvorm en dat is best moeilijk. Als ik te relaxed aan start sta, ga ik niet hard genoeg en veel te rond en als ik heel boos ben kan ik knallende bochten rijden, maar rijd ik in een waas en maak grote fouten, kortom nog niet de juiste mix. In de tussentijd heb ik niet alleen worldcup, maar ook andere wedstrijden gereden en nog niet supergoede punten gehaald en volgens mijn eigen berekening zou het wel eens kunnen gebeuren dat met het uitkomen van de nieuwe lijst er te weinig op staan. Je moet een bepaald gemiddelde hebben (je beste 2 resultaten gemiddeld in een jaar uitgedrukt in FIS punten) en dat zijn je punten, om worldcup te mogen starten heb je een minimaal aantal FIS punten nodig. 19 januari is de nieuwe lijst uit en weet ik, ook afhankelijk van deze week natuurlijk, hoe ik ervoor sta. Door blessures afgelopen jaar heb ik ook een ander soort berekening gehad, er is een heel dik boek beschikbaar met berekeningen en het blijft een beetje raden. De FIS kan geen antwoord geven, anders gaat de hele wereld natuurlijk mailen voor vragen over punten, dus deze week moet goed gaan om zekerheid te hebben. Anders moet ik plan B gaan volgen, maar dat zien we dan wel.
We zitten nu in Nendaz in hotel Les Etanges, waar een Nederlands echtpaar de scepter zwaait en het is een groot freeride mekka hier. Er zijn eenvoudigweg weinig pistes en de sneeuw komt momenteel met bakken uit de hemel. We gaan zometeen (11.00 uur) naa boven en de wedstrijdpiste checken en wat rondscheuren om aan de hellingshoek te wennen voor morgen. Wax zal interessant worden met al die sneeuw, ik ben benieuwd!
Gisteren worldcup in Kreischberg gehad, een mooi resort speciaal voor winter-topsport, aan de voet van een berg in Steiermark. Met hotels, halfpipe, pistes en verlichting allemaal bij elkaar in een klein valleitje een perfecte plaats voor een worldcup en gelukkig was het koud genoeg om veel kunstsneeuw te maken voor harde pistes. Het goede nieuws is natuurlijk dat Nicolien Sauerbreij gewonnen heeft bij de dames in een voortreffelijk opgebouwde race op een uitdagende helling. Mijn eigen race ging al een stuk beter dan de vorige, een stijgende lijn eindelijk en met drie seconden van de finale verwijderd gereden, ondanks een aantal cruciale fouten. Het ritme begint eindelijk te komen en ik heb nu komend weekend en komende week totaal 4 wedstrijden op het programma. Eerst twee slalomwedstrijden Europacup en FIS in Tjechië en dan volgende week een Europacup en Worldcup in Nendaz, Zwitserland. Mijn reuzenslalomboard heeft nu pauze dit weekeinde en ligt lekker in Scheffau onder een infrarood machine wax op te zuigen, de base wordt zo lekker snel en de wax onuitputtelijk.
Kon de plaatjes jullie niet onthouden natuurlijk van de race, wat gaaf zeg, Nicolien gewoon eerste en er waren wel 15 Nederlandse journalisten en fotografen op dit evenement, waar Dimi vandaag Halfpipe Finals moet gaan rijden trouwens! Succes Dimi!!
Deze wil ik jullie niet onthouden natuurlijk, de nederlandse snowboarders zitten niet stil als het sneeuwt! Dick heeft een traktor, sneeuw op zijn land en een wakeboardlijn, zie hier het resultaat!
De eerste januari weken zijn lekker druk en dit is even snel het programma voor komende week:
Maandag training in Kaprun
Dinsdag training in Kaprun en daarna afreizen naar Kreischberg voor de Worldcup
Woensdag Worldcup PGS in Kreischberg
Donderdag slalomtraining Scheffau
Vrijdag slalomtraining Scheffau en afreizen naar Marianska Lazne (Tjechië)
Zaterdag en zondag 2 x PSL Europacup in Marianske Lazne
De week erna staat in het teken van de Worldcup en Europacup in Nendaz, Zwitserland. Fit blijven (en worden, ben nu lichtelijk ziek, maar gaat wel over..), materiaal goed onderhouden, veilig reizen en keihard snowboarden is het devies nu..
Over wedstrijdritme (zie vorig artikel) is het wel leuk om eens wat te vertellen. Het is een bepaald gevoel waarbij je steeds meer weet wat je aan het doen bent in een race.
In het begin van het seizoen start je en ben je plotseling beneden, onderweg ben je alleen maar als een gek aan het reageren geweest op dingen die op je af komen, heel passief allemaal en vooral heel onvoorspelbaar. Alles komt als een gek op je af onderweg en lijkt heel snel te gaan. Als ze je dan vragen wat er gebeurd is en waar wat fout ging, kun je bijna niet antwoorden en heb je getuigen nodig die jouw heat kunnen vertellen.
Op een bepaald moment in het seizoen krijg je steeds meer het idee in een race dat je de boel onder controle hebt en ga je steeds pro actiever reageren. Alles gaat dan in een keer een stuk rustiger, het lijkt alsof je de bochten, poortjes en sporen ruim van tevoren op je af ziet komen en heb je tijd om de juiste dingen te doen. Je kan dan ook gaan versnellen en daar wil je uiteindelijk naartoe, zo hard mogelijk naar beneden! Dit ritme wordt ook nog eens beïnvloed door externe omstandigheden, zoals beroemde tegenstanders en bijvoorbeeld het soort evenement, een worldcup kan in het begin heel intimiderend zijn, je staat tenslotte met de besten der aarde op de piste.
Afgelopen woensdag was het een kort stukje rijden naar een wedstrijd voor de verandering. Met ongeveer 65 km volgens Google Maps een peuleschil dus, even wat anders dan transatlantisch! In Götschen, een dorpje naast Berchtesgaden, was een Europacup PGS gepland en deze ging ondanks de voorgaande hoge temperaturen en weinige sneeuwval gewoon door. Berchtesgaden doet bij de meeste mensen wel een lampje branden, het is bekend van het Eagle's Nest en dat was het beruchte toevluchtsoord van Duitslands meest bekende persoon uit de geschiedenis.
Terug naar de wedstrijd, het was weer een fijn weerzien met wat Nederlanders. Zo waren Boy Kalkhoven, Thomas Valk en Mirjam Brakenhoff (met lieve ouders) ook aanwezig en konden we samen de race in. Van ons allemaal deed Mirjam uiteindelijk de beste zaken met een top 16 klassering. iets wat mij helaas niet gelukt was. De course was mooi uitgesleten en vanaf de helft ging het keihard rechtdoor (de gates in een bijna rechte lijn). Die tweede helft ging dan ook prima en liep ik hard weg bij mijn tegenstander, aan het begin wel wat foutjes, dus de tijd was uiteindelijk niet echt super en niet genoeg voor finals. Het wedstrijdritme begint nu wel eindelijk een beetje te komen.
About
Mijn naam is Pepijn van Schijndel van hetSunweb Snowboard Team en ik kom uit Zevenhuizen.
Het Sunweb Snowboard Team bestaat verder uit Bibian Mentel, Britt en Bell Berghuis; allen behoren tot de snowboardtop van Nederland. Het Sunweb Snowboard Team wordt geleid door de coach en expro snowboarder Frank Germann..
Dit unieke team bestaat uit vier gedreven talenten die hun sportieve grenzen opzoeken om hun persoonlijk doelen te behalen. De ultieme focus van het team is het behalen van de Olympische winterspelen in Vancouver 2010. Om dit doel te bereiken nodigen we u graag uit om dit team op de voet te volgen in 2009/2010. Hun gedrevenheid, talent en focus zal moeten leiden tot een sportief hoogtepunt. Deze sportieve weg willen we graag met u delen.
Het zijn vijf unieke individuen met 1 gezamlijke missie -Create the Life you want.
